Dit leerjaar moeten jullie allemaal een weekend naar school komen om de dieren te verzorgen. De boer van de school kwam het melden en ging zonder adem te halen verder. Jullie zijn met zijn tweeën en komen beide dagen tenzij je een feestdag uitkiest. Kerst, Pasen et cetera. Is er iemand die met Eerste Kerstdag wil komen voeren? ‘Ja ik’, hoorde ik mezelf zeggen, kan mij die kutkerst schelen. En zo geschiedde.
Eerste Kerstdag heel vroeg in de morgen, het is al bijna licht en ik zit op de fiets naar mijn school. Een laag mist hangt over de weilanden maar ertussen twinkelen kerstlichtjes en het is werkelijk doodstil. We hebben instructies gekregen en wie weet een sleutel, maar dat herinner ik me niet. Wat ik me wel herinner is dat ik erg opgelucht was met het zien van de degene met wie ik alle dieren moest verzorgen. Gelukkig niet zo’n twinteltrutje met hakken, lange nagels en een stuk in d’r kraag.
Een school zonder leerlingen is een raar iets, maar mijn school was alsnog niet bepaald rustig met al die dieren(geluiden). We hadden lijsten die we af moesten werken en dus duwden dieren naar buiten, mestten we stallen en duwden we ze daarna weer naar binnen. Rare beesten, mijn tenen vriezen er vanaf en jullie willen buiten blijven ondanks een lekkere bak voer.
We dwaalden van de ene stal naar de andere, van vee naar konijnen, naar vissen en amfibieën. Een complete dierentuin aan beesten verzorgden we en toen we samen naar de lijst keken misten we opeens de ganzen. Normaal hoor je die wel, laten ze ook wel met een bepaald niet subtiele hint weten dat ze er zijn en nu konden we ze niet vinden. In paniek kamden we de omgeving uit, elke sloot in de wijde omgeving heb ik nagezocht. Tuinen met kerstverlichting niet schuwend doorzocht ik sloten, vijvers en vennen en vond niets.
Die avond aan tafel bij mijn opa en oma, overzag ik de door nepkerstboom verlichte tafel en prikte doelloos in mijn eten, kip-van-het-spit werkelijk perfect gaar. Het smaakte me niet maar ergens anders hadden ze vast wèl een hele fijne kerst.
rietepietz zegt
Maar wél een prima school waar ze kinderen met dieren leerde omgaan. Ik vrees inderdaad dat die ganzen het slachtoffer werden van mensen die niets van ‘mijn en dijn’ afweten.
Nicky zegt
Oef. Dat snap ik.
Liesbethblogt zegt
Ik heb respect voor je oma maar ik ben een weekdier ik kan zo’n beest dan echt niet meer eten. Ik snap je helemaal.
Mirjam Kakelbont zegt
Mijn oma mestte ieder jaar een konijn vet dat ze met kerst slachtte. Totdat de kleinkinderen in hongerstaking gingen. Het geeft een goed gevoel dat we allebei als kind dezelfde keus maakte.
Zo simpel is dan geluk zegt
Ik kan me goed voorstellen dat het eten je even niet smaakt op dat moment! Een Kerst die je nooit vergeet waarschijnlijk.
Judy zegt
He bah nee toch.
Edward McDunn zegt
Gans heb ik nog nooit gegeten, maar wél de eieren.
Rianne zegt
Eigenlijk net zo iets als Flappie… Jakkes.
Suskeblogt zegt
Mijn vader kweekte ook dieren. Er zelf van eten konden ze niet en ik ook niet. Dus zijn mijn ouders er maar mee gestopt.
Naomi zegt
Toevallig weleens gans gegeten en het smaakte prima. Maar die kwam niet van een school;).
peter grey zegt
Kerstgans ergens. Ik kan me goed voorstellen dat je met wat minder plezier aan de maaltijd zat.