Mickey Muis ons corona cadeautje

Het is ongelofelijk hoe snel de tijd gaat en in alle opzichten maar goed dat ik herinneringen plaats. Vijf jaar geleden zaten we volle bak in de coronacrisis en dacht ik dat we bezoek kregen van een ontsnapte nerts. Dat was toen een dingetje hier niet ver vandaan. 

Niets bleek minder waar, het raargevormde doodsbange dier bleek een kitten! Ik zei tegen de toen nog levende Kitty dat ze de kleine maar hier moest houden als hij kwam en zo troffen we hem ’s avonds omringd door ons cluster aan. Hij was doodsbang maar at als een bootwerker en kroop toen achter een stapel stookhout waar hij naast een egeltje ging liggen slapen.
Met heel veel geduld, stress en nog meer geduld kregen we Mickey binnen, die heette toen nog Mimi tot ik vrij definitief iets zag tijdens het spelen buiten. En de rest is geschiedenis, ik kreeg de ondankbare taak hem zindelijk te krijgen en leerde hem alles aan met kip als beloning. Het zou nog een tijd duren eer ik Mickey op kon tillen, hij was niet gewend aan een huis maar wende snel aan ons en keek naar de ander katten op. Vooral Tante Kitty, de oude wijze dame en matriarch van ons cluster, was een voorbeeld voor hem en wordt nog steeds gemist.

Mickey bleef lang klein, kleine oortjes korte pootjes voor maanden en maanden speelde hij met een magenta paars muisje wat ik steeds liefdevol repareerde waarna hij het weer kapot speelde. Zijn bijnaam Muisje, dankt hij eraan ook 5 jaar later luistert hij er beter naar dan naar zijn echte naam. Hij heet overigens Mickey Muis + de naam van ons huis, wat me dan weer een spottende blik bij de dierenarts opleverde. Laat mij zeg.

Mickey is een echte buitenkat, hij is graag op onderzoek uit maar reageert meestal wel op zijn naam of het riedeltje wat ik fluit. Hij is de vredestichter van het cluster en heeft een grote hekel aan ruzie. Tegelijk stoeit en plaagt hij graag maar wordt ook door de andere katten naar voren geschoven als er iets moet gebeuren. Zeker na een periode van regen laten die volwassen hufters Mickey de kastanjes uit het vuur halen ’s morgens bij het krieken van de dag. Tegelijk kunnen wij zijn gemauw slecht weerstaan, als benjamin krijgt hij het meeste voor elkaar.

Mickey maakt mij vanaf het begin wakker ’s morgens, hoewel het lang duurde eer ik hem op kon pakken en ik niet boos wil worden als hij het weer naast de bak had gedaan, werd ik het op een avond beu. Haalde hem bij de bak brokken vandaan en zette hem op de kattenbak. Wil je dat wat je zo moet doen aub daarin gaan doen? Hij deed het en bleek meteen zindelijk. Dat ik de bak daarna meteen schoonmaakte en zelf meestal ook naar de wc ging heeft ervoor gezorgd dat Mickey nog regelmatig op de bak gaat als ik op de wc zit. En als hij klaar is komt hij dat ook nog steeds even melden, zo van succes daar ligt het.

Omdat Mickey veruit de jongste is van ons cluster dacht ik al een tijdje aan een speelkameraadje. Katten kopen is niet echt nodig, ze komen vanzelf. Zo ook met Myra, ze is qua leeftijd even oud en Mickey en zij zijn goed bevriend. Hij is een kleine plaaggeest, maar we zijn allemaal dol op hem. Nog steeds is aan Mickey Muis te zien dat hij een moeilijke start heeft gehad, maar ergens heeft het hem ook gemaakt zoals hij is. Een lieve kleine deugniet die in een tijd kwam dat de wereld op zijn kop stond en hij bij ons zijn plek vond.