Bijna dagelijks fiets ik rond en zo heb ik in een korte tijd veel straten leren kennen. Ik fiets het liefste langs de oude wegen, herkenbaar aan dikke bomen en oude boerderijen. De wegen die er lopen zijn veelal alles behalve recht en stammen uit een tijd dat kavels ook gewoon waren zoals ze zijn. Het geeft de omgeving iets van verstilling, van rust die enkel onderbroken wordt door een te hard rijdende jup of een tractor. Koeien en stieren reageren daar niet meer zo op, maar deze pinken wel.

En dus stapte ik af en werd door vele ogen gevolgd, terwijl ze rondsopte in de modder. Allicht dat ze aan deze kant gevoerd worden want ze bleven trouw aan de plek terwijl ze echt genoeg grasland hadden om droog te gaan staan. Zelfs toen ik even een stukje verder ging staan leek hun dat niet aan te moedigen om te verkassen. En dus sopte ze fijn verder en waren eigenlijk wel heel fotogeniek zo.

16 Comments

  1. Dat je jouw foto’s altijd ‘haarscherp’ zijn zie je hier heel goed.Koeien zijn niet alleen gevlekt maar hebben ook haren op de huid , prachtig.

  2. De pinken zijn meer dan fotogeniek! Prachtige gekleurde dieren en altijd nieuwsgierig. Je snapt zeker wel waarom ik over boerenwegen fiets? Met fietspaden kan ik niks.

  3. Buitenspelen in de modder. Ooit een favoriete bezigheid. Wel eentje die ik ontgroeid ben.
    Zoals gewoonlijk… mooie foto’s.

  4. Dit soort dingen kom ik hier niet tegen. Een stukje fietsen doe ik ook niet meer. Maar stukken wandelen wel en dan kom je ook schitterende dingen tegen.

    Love As always
    Dimario

Comments are closed.

Dat mag niet!