Het stationskoffiehuis van Veghel

Je zou het niet zeggen, maar ooit was dit een populaire uitgaansgelegenheid waar optredens werden gegeven. Daarvoor was het stationskoffiehuis van Veghel. Ik fiets regelmatig langs het spoor in Veghel, het Duitse Lijntje wordt al jaren niet meer gebruikt, maar er blijft genoeg moois te zien.

De spoorlijn van Boxtel naar het Duitse Wezel was meer dan 90 km lang en druk bereden. Veghel had naast dit spoor ook nog een kanaal en vaarde wel bij deze verbindingen. Er was een directe scheepvaartverbinding van het spoor via de haven naar Rotterdam!
Het Duitse Lijntje opende in 1873, de Eerste Wereldoorlog maakte een einde aan de tot dan toe bloeiende lijn. Stukje bij beetje werden delen van de spoorlijn overgenomen en gesloten, tot in 2005 de laatste trein over het spoor reed.

Ooit was dit het stationskoffiehuis en tevens een hotel, maar inmiddels staat het al meer dan 20 jaar te verloederen. De bouwstijl is typisch van de tijd, het is een regionale baksteenbouwarchitectuur met eenvoudige neoclassicistische details. Aan de overkant van de straat, nu alleen een spooremplacement, ooit stond er een stationsgebouw wat in de jaren 60 gesloopt is.

Ik fotografeer het pand wanneer een jongeman van toen vertelt, ‘de veranda’s zaten altijd vol’. Ik zie in de groeven van zijn gezicht dat hij het verafschuwt dat het er zo bij staat en dat snap ik. Ik kan me amper voorstellen dat achter dat onkruid veranda’s waren, laat staan dat mensen hier wat lekkers genoten.

Helaas is het stationskoffiehuis van Veghel na zo’n lange leegstand niet meer te redden en rijp voor de sloop. Uiteraard zijn er plannen voor deze locatie, maar de eigenaar van het pand heeft genoeg geld om het te laten verloederen. Een roemloos einde voor wat ooit heel wat was en nog steeds iets moois kan worden.