Met een kaart op mijn telefoon snuffel ik rond naar een plek om te wandelen. De laatste tijd fiets ik liever naar een nieuwe plek en dat was precies wat ik nu vond. Ik zag namelijk een uitkijktoren op de kaart maar ik ken de plek, welke uitkijktoren? Je zou denken dat dat me dan wel was opgevallen, met mijn cameratas sprong ik op de fiets en ging op zoek naar in ieder geval een wandeling.
Aan de naastgelegen weg sta ik stil, check de kaart op mijn telefoon en trek de conclusie dat die uitkijktoren niet bepaald uitkijkt zeg maar of er niet meer is. Maar gebrand op wandelen loop ik de plaatselijk heuvel toch maar tegemoet. Ook zonder bordjes herken ik een voormalige vuilnisbelt en wandel omhoog. Het pad is naar boven toe begroeid met alles waar je niet op loopt te wachten, hier is een tijd niemand geweest en dat weten de muggen ook. Even twijfel ik maar dan stop ik mijn camera’s in mijn tas en zoef dwars door brandnetel, berenklauw en muggenwolken naar boven.
En dat is maar goed ook want na een bochtje doemt de uitkijktoren op. Zijn voet begroeid met brandnetels en distels. De traptreden een drama, te hoog voor een normale stap maar ik zet door. Twee trappen moet ik op, hier en daar liggen stukjes glas maar daar heb ik geen last van in tegenstelling tot de brandnetels die dwars door mijn sokken en broek prikken.
Eenmaal boven sputter ik van de hoogtevrees en realiseer me dat de toren niet meer zo stevig is. O en dat het uitzicht aardig ontnomen wordt door de omliggende bomen. Tussendoor kan ik nog net genoeg zien, dit klimmetje is dan ook meer voor de gezondheid. Heel in de verte zie ik een flat, Eindhoven Woensel, maar een beetje wind en de bomen laten ook dat weer verdwijnen.
Ik aanvaard de tocht naar beneden, vervloek nogmaals alles wat heilig is maar haal het ondanks die klote trap wel veilig beneden. Teruggaan vind ik een beetje saai en dus wandel ik over de mooi begroeide vuilnisheuvel, door de natuur en langs een boerderij. Een knap katertje begroet me en loopt een eindje naast me op. Een kilometer of zes later vind ik het genoeg en terwijl ik nog even omkijk zie ik heel heel even de uitkijktoren tussen waaiende bomen.
John zegt
Op Schouwen staat ook zo’n oude uitkijktoren. Wel is die redelijk goed onderhouden.
די מריו zegt
een mooie ontdekkingstocht. Ik was echt never nooit niet omhoog gegaan bij die uitkijktoren. Maar ik begrijp, je doet alles voor een mooie log.
Love As Always
Dimario
rietepietz zegt
Wat een schoonheid….. ! Néé, natuurlijk niet dat halfvergane torentje maar dat rode katertje. Maar toch een flinke tippel gemaakt, toppie! En een beetje klauteren is ook nooit weg.
Joke zegt
Roept herinneringen op 😂.
Heb toch liever dat katje en die mooie bloemen.
Happy Hulk zegt
Heerlijk prikkelend avontuur!
Rianne zegt
Ik lees dat je klaar bent voor de uitkijktoren in Baarlo. Met prachtig uitzicht over Venlo, Steyl, Baarlo, Belfeld en in de verte Reuver en Kessel.
Sjoerd zegt
Zonder verder onderhoud is zo’n uitzichttoren uitzichtloos…
Peter Grey zegt
Zo’n half verrotte, aftandse wiebeltoren. Vroeger zou ik geen seconde geaarzeld hebben, maar nu kijk ik eerst even. Maar toch, de verleiding is te groot. Mooi verhaal Liesbeth, ik zíe je door het struikgewas banjeren.
Naomi zegt
O, vreselijk, van die (wiebelige) uitkijktorens. Ik vind het dapper dat je erop bent gegaan. Levert wel weer een prachtige fotoserie op, deze wandeling.