Niet ver van Veghel fietste ik langs een weiland waar ik een kudde koeien met kalfjes in zag rondlopen. Tot mijn genoegen bemerkte ik dat het klaphek open was en dus vermaakte ik mij met de kudde fotograferen. Een paar dieren verderop, waren me al opgevallen maar lagen er rustig bij net als de rest van de kudde.
Toen ik me van de schoonheden had losgerukt en net het hek door was, kwam de boer aanrijden. Ik deed het hek achter hem dicht maar verbaasde me toen hij met een rotgang terug kwam rijden. Ik gooide het hek weer open denkend dat er misschien wat aan de hand was.
Maar hij zei; “Er is een kalfje geboren, zei hij. “Het is nog nat, ga foto’s maken je kan het vanaf het pad zien.”
Sneller dan verstandig was, fietste ik over dat zandpad in de richting die hij me had gewezen. Daar zag ik moeder koe, druk bezig haar pasgeboren kalf droog te likken. Het lag nog plat, amper herkenbaar tussen het hoge gras. Haar hoge, onrustige geloei en onrustige bewegingen gaven weg wat er gaande was. Bewonderend praatte ik tegen haar en wachtte vol spanning tot de kleine zich op zou richten.
Uiteraard had ik het thuisfront al laten weten dat het nog wel even zou duren eer ik thuis was. De boer had gezegd dat hij later terug zou komen en dus ging ik in het gras zitten en sprak de kersverse mama bemoedigend toe. Ze was ongeduldig, porde haar zoon aan op te staan en bleef het wassen.
Af en toe loeide ze hoog en gefrustreerd naar me, maar ik zei haar geduld te hebben. Het moment dat de kleine kerel op wilde staan, was een moment van geluk voor ons beide. Hoe onhandig dat ook ging. Vertederd keek ik naar zijn onstabiele bewegingen en schrok net zo hard als zijn moeder toen hij struikelde. Gelukkig zijn kleine kalfjes vastberaden en na even begon het lange zoeken naar de uier weer.
Uren heb ik er gezeten, pratend tegen moeder en zoon en uiteindelijk stonden we met meerdere mensen vanaf de weg te wachten tot de kleine eindelijk stond te drinken. Het vergde heel wat geduld maar toen hij eindelijk beet had ontspande zijn moeder en ik stiekem ook.
Wat prachtig, zeg! Zo mooi om te zien.
Geweldig hoor, dat tref je zelden aan.
Prachtige serie, je was er op het juiste moment!
Wauw, wat een geluk dat je daarvan getuige was. En voor ons, met je foto’s!
Dit is prachtig, Liesbeth. Het dierenleven op zijn mooist, jong leven. Wat een bof dat je daar precies was en de boer je ook nog even waarschuwde.
Jeetje, wat een prachtige serie. Je had het weer niet beter kunnen treffen.
Prachtige serie en verhaal! Hoe zo’n kalf wankelt in het begin. Maar het komt altijd goed.
Dat is nog eens een mooi verhaal. Prachtige foto’s! Genoten met volle teugen.
Denk dat de boeren je hier wegsturen.
Wat een geweldige serie Liesbeth. Mooi dat die boer je even waarschuwde.
Zo’n pasgeboren kalf is wel geweldig om te zien. We hebben er hier een 3 huizen verderop. Een boer met pensioen en zijn vrouw hebben er een huis gebouwd, en hebben een koe die een kalfje kreeg.
Geweldig dit!
Dat is leuk zeg!
Wat een heerlijke foto’s en gaaf dat je dit meemaakte. Ik heb ooit toen ik klein was een kalfje geboren zien worden bij de kinderboerderij. Vond dit toen zo indrukwekkend.
Geweldig! Fijn dat jij er getuige van mocht zijn en wij lezers nu ook.
Wat prachtig! En wat een geweldige foto’s!
Prachtig om daar getuige van te zijn én foto’s te kunnen maken van dat mooie, nieuwe leven.