Over het algemeen heb ik een soort van idee van waar ik heen ga fietsen, maar daar ik de laatste tijd zelden moe word van een ritje had ik dat deze keer niet zo. Ik wilde in ieder geval ergens heen fietsen waar ik nog niet geweest was of iets waar ik een serie kon schieten. Zo kwam ik terecht tussen de molens van Oploo, maar vraag me niet hoe.
Het is niet dat ik Oploo al kende. Toen ik net over de Peelraamstelling wipte had ik terug kunnen gaan, ben ik ook in het buitenland geweest hé, maar een andere route terug heeft mijn voorkeur. En dus sloeg ik net voor Vredepeel linksaf. Zag in De Rips een bordje Oploo 4 km en dacht ga ik nog even heen en dan terug naar huis.
Oploo is zo’n dorp waar de supermarkt de borden buiten kan laten terwijl ze dicht zijn, waar de patatzaak drukker dan de lokale kroeg is en ze van hun plaatsnaam ‘Plo’ maken. Het ontstond in de Middeleeuwen was een Heerlijkheid en gelukkig heeft het dorp meer te bieden want tot mijn grote genoegen hebben ze er twee molens.
De standerdmolen, na restauratie voorzien van de oorspronkelijke reclame, stamt uit 1800 al is de herkomst onduidelijk hij is elders gebouwd. De molen is nog functioneel maar eigendom van de gemeente.
Ik steek de straat over, in de sloot waterhoentjes druk bezig met een nest. Daarachter de schoonheid van de watermolen uit 1725. Gebouwd ten tijde van de Heerlijkheid bleek al snel dat de molen alleen in de winter genoeg water had om te draaien, vandaar de standerdmolen, na de bevrijding had de molen het druk omdat ze maalden voor 11 omliggende dorpen. Het was een jeugdhonk maar wordt nu door de schutterij gebruikt.
Ik loop de watermolen aan de Vloet rond, aan de achterkant hangt een biervat, tja het blijven Limburgers, maar mijn oog valt ook op een beeldje. Tôntje d’n dwerg, een markant figuur uit het Oplose verleden, heeft hier zijn vaste stek gevonden.
Tevreden over mijn rit, die eindigde bij deze mooie molens, keer ik om. Onderweg kom ik nog wat tegen, maar uiteindelijk ben ik na 62 kilometer kapot moe maar voldaan weer thuis.
Wat een mooie tocht weer. Een mooie foto’s! Altijd leuk om me je mee te kijken (en ondertussen nog wat bij te leren).
Wat een ‘heerlijkheid’ als jij je camera er op los laat. ;-) Petje af, 62 km, dat vind ik met de auto al ver.
Oploo, nog nooit van gehoord maar wel mooi zo te zien! En wat een afstand heb je gefietst!
Ik ben gek op molens. Er zijn er nog heel wat maar veel te weinig. Van mij mogen er meer molens bijkomen.
Dat is die lange rit zeker waard geweest. Wat mooi daar! En echt respect voor die lange rit overigens.
Wat een idyllische omgeving. Zo’n waterrad vind ik altijd mooi. Zeker als je het water hoort stromen.
Mooie serie. Ik houd van watermolens, want die hebben we in het vlakke Fryslân niet.
T’is dat het een stukkie uit de buurt is anders had ik meteen de fiets gepakt. Mooi dorp en het is daar heerlijk fotograferen.
Fijn toch als je steeds grotere afstanden af kunt leggen en nog mooie foto’s kunt maken ook.
Hij was schaapsherder maar werd zwerver.
Jeetje, dat zijn nog eens kilometers.
En het heeft je een heerlijke serie en een leuke blogpost opgeleverd.
Heeft de dwerg nog meer verhaal dan enkel markant? Want nu ben ik wel benieuwd haha.
Je hebt weer een mooi historisch verhaal geschreven.
Dankjewel
Vriendelijke groet,
Onbekende dorpen…
Tôntje die zit er goed bij, vaste stek
Hoedje af 62 km’s
Wat een afstand fietste je! Maar de moeite waard, Oploo, mooie foto’s!