Alsof het zo moest zijn waaide een zakdoekje uit mijn tas en toen ik mijn fiets parkeerde om het te gaan pakken, zag ik deze knappe kat aan komen lopen. Ze groette me vriendelijk, maar ze had een doel. Voor het raam zeeg ze neer op de picknickbank en begon daar een tirade.
Ik keek wat verbaasd de zaak binnen, al snel reageerde de kapper lachend. Trekt onderwijl een laatje open en haalt er stokjes uit en geeft die aan mij. Meteen is ze stil. Is het jouw kat? Nee, maar ze is stil als ik wat lekkers geef, ze heet Mishu. Een liefdevol rrrrt klinkt en vrolijk aait ze langs zijn been. Stiekem toch de kat van de kapper.
Een tongbreker.. De knappe kat van de kapper. Was de kapper kaal? Dat zou ‘m helemaal af maken.
Jij hebt katten, dus je bent een kattenmens. Katten voelen dit perfect aan. Deze is wel erg fotogeniek.
En jij werd meteen hebberig…. ik kén je! Snap het wel hoor, het is een snoes!
Wat een prachtige kat is dat inderdaad! Die zie je hier in de Achterhoek nooit, zulke mooi.
Een beauty inderdaad.
WAt een schoonheid zeg. Ze weet je volgens mij met haar ogen ook wel goed te imponeren.
Wat een schoonheid. Die krijgt behalve stokjes vast ook dagelijks een fijne borstelbeurt van de kapper om hem zo mooi in conditie te houden.
Zalige eerste foto van deze mooie kat!
Echt een mooie kat hoor Liesbeth.
Met zulk lang haar is ‘de kat van de kapper’ ook wel een passende naam;).
Mooi verhaal en een mooie kat!
Katten weten wek wie ze moeten hebben. Doet me denken aan onze vorige katten, die kwamen uit het asiel. De medewerker aldaar had een kat apart zitten waarmee niemand raad wist, als er belangstelling voor was gromde en blies ze, ook naar de medewerkers. Ik wilde kijken maar dat was niet verstandig zei ze. Ik was eigenwijs loop de kooi in en het beest spring meteen tegen me op en kruipt in mijn armen… Die ging dus ook meteen mee en is bij ons oud geworden.
Ooooh, wat een mooi katje! 😍