Meedoen met een bloghop ligt voor mij niet in de lijn der verwachting, maar bij het zien van de onderwerpen en de vrijheden die geboden werden, kon ik niet achter blijven. Met een onderwerp als vrouwen kan elke creatieveling iets en ik dus ook. Ik doorkruiste al fietsend Eindhoven en zag op zijn kop een logo op straat. Ik keerde snel en wachtte geduldig op de schaduw die ik in de foto wilde. Ook zij herkende moeiteloos het logo. Beide te jong voor die tijd, maar zij nog jonger dan ik. Ik had nooit verwacht dàt logo nog eens op straat te zien, laat staan een tijd mee te maken dat het nodig is. Ik houd van zulke contrasten en fotografeer ze graag. De juxtapositie heet dat contrast en in deze serie haal ik het beste en meest ongedwongen in de vrouw naar boven. Even geen mooie poses, geen verwachte rolpatronen maar vrouwen (en meisjes) hoe ik ze aantrof en liefdevol fotografeerde.

 

 

 

 

16 Comments

  1. Een ontzettend inspirerend en uniek artikel. Ik had zelfs nog nooit gehoord over de juxtapositie dus ik heb alweer iets bijgeleerd. Wat een prachtige foto’s, persoonlijk zie ik deze veel liever dan foto’s met de perfecte pose.

  2. Mooi al die verschillende vrouwen, die dames in hun regenponcho zijn toch geweldig.

  3. Dolle Mina is weer hard nodig, helaas. Prachtige foto’s heb je gemaakt. Die met de drie vrouwen in poncho’s toverde een glimlach op mijn gezicht.

  4. Ik ben ook niet zo van het bloghoppen, en natuurlijk ook al niet van het mooie foto’s maken, dus ik kijk alleen maar bij bloggers die het wél kunnen. ;-)

  5. De Dolle Mina’s zijn weer terug en helaas zijn ze wéér nodig. Het meisje op het fietsenrek, en de drie lachende vrouwen op het bankje. Weergaloos. Ik ken alleen maar sterke vrouwen (-:

  6. Wat tof dit! Ik vind die zwaaiende vrouwen op het bankje iets heel vrolijks uitstralen. Je zou er zo naast willen zitten.

Comments are closed.

Dat mag niet!