Alsof het zo moest zijn kwam ik net terug van een fanatiek rondje fietsen toen ik Betsie en haar baas zag. Kort ervoor had ik twee dozen eieren gekocht en terwijl ik het geld in het afgesloten kistje mikte dacht ik al; o sheit, ik moet die eieren ook nog heel thuis zien te krijgen in die sneeuw! Dat was op de doorgaande wegen zo lastig niet, maar in mijn eigen straat – en de omliggende – had ik een ijsbaan kunnen beginnen, zo glad als het was.
Dus heel rustig en vooral niet lopend, want eigenwijs, vocht ik mijn weg richting huis en tegen alle verwachtingen in succesvol ook. Tot ik mijn straat indraaide en ik daar mijn favoriete dorpsbewoonster zag, met haar baas. Betsie is al jaren dol op me -en ik op haar- en ze begroet me dan ook altijd passend. Ik draaide verwoest mijn stuur de besneeuwde kant in zette me schrap om mijn eieren te redden maar Betsie hield, alsof ze het begreep, op het laatst in. Had ik al gezegd dat ze ook mijn favoriet is?
Betsie is een 6-jarige wildebras maar vooral een wat lompe goedlobbes; altijd enthousiast en immer blij me te zien. En het mooie, ze is dól op sneeuw. Ik glibberde mijn fiets dan ook veilig achter het hek en terwijl haar baas sneeuwballen gooide, genoten Betsie en ik van de sneeuw.
Ik vind Betsie erg leuk. Heerlijk dat enthousiasme.
Geen omelet ter plaatse. Wat ern lobbes maar ze vermaakt zich uitstekend. Prachtige foto’s!
Betsie is wel een stevige tante! Maar aan vrolijkheid ontbreek het haar niet, dat is duidelijk te zien aan de foto’s.
Mooie serie. Leuk beestje die Betsie.
Wat een toffe serie!
Dat was meteen een glimlach in de vroege morgen! Echt genieten, Betsie, en ik van de foto’s!
Betsie had de tijd van haar leven in de sneeuw!
Betsie, gelukkig in de sneeuw. Zo mooi om te zien.
Het is een hartstikke leuke serie geworden.
Die met die sneeuw op de neus is echt superleuk
Betsie heeft pret! :-)
Dat was dan op het nippertje geen geklutst eitje… Mooie foto’s van Betsie, zoveel sneeuw is hier niet gevallen, vrijwel niets zelfs. Maar we hebben nog een kleine kans.