Liesbethblogt.nl is klaar met verhuizen!

Kattenlevens

Kattenlevens

Zo een paar weken geleden zat ik in de Willys Jeep met Frans te praten terwijl we naast mijn huizenblok geparkeerd stonden. Het raam van mijn bovenwoning stond open en terwijl ik met Frans zat te praten hoorde ik Doezel al mauwen. Nou ben ik zijn personeel maar ik laat me niet rond commanderen dus ik had hem al duidelijk gemaakt dat ik vanzelf naar boven zou komen maar nu nog niet. De tijd verstreek de zon ging onder, het was lekker weer en we hadden een goed gesprek. Tot Doezel er weer tussendoor kwam ik riep dat ‘ie z’n muil, z’n kop of z’n bakkes moest houden, de strekking is duidelijk alleen niet bij hem want hij ging vrolijk verder met zijn geklaag.

Kapotte hor voor m'n raam.Frans en ik hadden ook genoeg gespreksstof dus de tijd verstreek, we zaten niet warm en droog maar het was niet koud en het regende ook niet en ik vond het wel prima zo. Tot ik op een gegeven moment naar boven keek en het leek alsof Doezel zijn koppie naar buiten stak. Nou kan dat niet want er zit een hor voor het raam. Dat hij die met een scherp nageltje zo kapot heeft, had hij nog niet ontdekt. Daarbij schuif ik het raam dicht voordat ik weg ga. Behalve die dag, straalvergeten maar behalve dat er geen fuck te halen is in dit huis, is het omhoogklimmen van die 2 verdiepingen ook niet echt ideaal voor dieven.
Ondertussen hield ik het raam in de gaten en jawel Doezel stak zijn kop naar buiten al snel gevolgd door zijn voorpoten die hij op de 5 centimeter smalle rand voor het raam zette. Wel fuckofuck Doezel GA TERUG!!!!. Uiteraard snapte hij me niet en mauwde naar me terwijl hij verder naar buiten probeerde te komen. Ik vloog de auto uit ging onder het raam staan en bedacht me in alle helderheid dat als ik naar binnen zou gaan hij me waarschijnlijk zou begroeten onderaan de trap. Ik zoefde naar binnen naar mijn voordeur waar Doezel inderdaad zat. Ik keek rond in m’n huis zag alles staan zoals het hoorde, behalve de hor, die was kapoet. En niet eens door geïrriteerde kattennageltjes, maar door slijtage…oeps.

Doezel lag onderwijl relaxed op mijn bed te doen alsof er niks aan de hand was maar ik klapte zuchtend het raam dicht en telde zijn levens. Híj heeft er nog genoeg, maar ik ben er in dat heel effe tijd zeker 10 jaar kwijt geraakt.

Reader Comments

  1. Een kat kan dat hoor! Tegenover Jan bij het bovenste huis hebben ze ook een kat. Ik vind het doodeng maar hij balanceert op 3 hoog op een smal randje achter het buizenstelsel dat mensen veilig moet stellen. En de katten van mijn schoonzusje lopen allebei over de balkonrandjes van het een naar het ander. Buren zijn er niet blij mee, maar ze kan het ze niet meer afleren..

  2. Wat een kattenmoederhart toch lijden kan… Denk je echt dat hij ging springen? Ik denk het niet… Die van mij zou het in ieder geval niet doen, dat is zo’n schijtlaars. Maar ja, je weet maar nooit…

  3. Hahahaha, ik snap je schrik maar moet evengoed lachen, in mijn ogen kunnen ze nu eenmaal geen kwaad doen.
    Maar het had natuurlijk anders kunnen aflopen.

  4. O wat een stress. Ik kan me dat voorstellen. Hoewel poes waarschijnlijk niet eens zo heel slecht af is als hij toch naar beneden was gesprongen. Maar poezenbaasjes maken zich nogal druk soms. Nieuwe hor, dan maar?

  5. Je dacht toch niet écht dat Doezel zich zomaar naar een tweede plaats laat zetten door die “indringer”!
    Slijtage… ja, ja, dat heeft Doezel mooi gecamoufleerd;-)

    1. Hij knuffelt de indringer, dus het zal wel goed zijn. Sneak is die kat he, heb een nieuwe hor ziet er nog prima uit.

  6. hihi , onee niet lachen Karel
    dit is een ernstig blog , gaat over levens
    let wel kattenlevens , en een ingekort mensenleven dien ten gevolge
    nu Liesbeth je mag weer weg te shoppen bij de Ikea , dus niet echt een straf , toch
    je handige vriend Frans zet het nieuwe hoor er wel in , kan jij nog ff bij komen van de schrik ;)

Comments are closed.

Dat mag niet.